แบ่งปันประสบการณ์ชีวิต
ผมเป็นคนแปลกหน้าสำหรับโลกนี้
แชร์ให้เพื่อน
ตั้งแต่เด็กมาแล้ว ที่ผมกลัวการนั่งอยู่ในกลุ่มคน
ผมกลัวสายตาของคนที่มองมา
เพราะผมรู้สึกว่า พวกเขาไม่ใช่คน
แปลกดี นี่เป็นความคิดตอนเด็ก
ผมรู้สึกว่า เสียงหัวเราะของพวกเขา
มันจอมปลอมและโหดร้าย
ผมเห็นรอยยิ้มของพวกเขา
แล้วนึกถึงการหน้าซื่อใจคด
แปลกดี
หรือจริง ๆ ผมมันตัวแปลกประหลาด
ที่เป็นของแปลกปลอมสำหรับโลกนี้
แชร์ให้เพื่อน
ความเห็น 0
104
ชอบ
0
เก็บไว้ในคลัง
0
ดูแล้ว 34
เขียนความเห็น
เฉพาะสมาชิกสามารถแสดงความเห็นได้, คลิกที่นี่เพื่อเข้าระบบสมาชิก
65
0
1
เคยชอบไปฝังร่างอยู่ร้านกาแฟ
ความเห็นล่าสุด:
ร้านกาแฟเชียงใหม่ตอนนี้มีแต่ร้านตามกระแส ร้านสวยแต่บรรยากาศไม่เหมือนเดิมแต่ก่อนครับ หาร้านที่นั่ง... - ไม่ระบุตัวตน 7 เดือนที่แล้ว
ยังไม่มีความเห็น
ยืนยันการลบความเห็น