แบ่งปันประสบการณ์ชีวิต
ผมเป็นคนแปลกหน้าสำหรับโลกนี้
แชร์ให้เพื่อน
ตั้งแต่เด็กมาแล้ว ที่ผมกลัวการนั่งอยู่ในกลุ่มคน
ผมกลัวสายตาของคนที่มองมา
เพราะผมรู้สึกว่า พวกเขาไม่ใช่คน
แปลกดี นี่เป็นความคิดตอนเด็ก
ผมรู้สึกว่า เสียงหัวเราะของพวกเขา
มันจอมปลอมและโหดร้าย
ผมเห็นรอยยิ้มของพวกเขา
แล้วนึกถึงการหน้าซื่อใจคด
แปลกดี
หรือจริง ๆ ผมมันตัวแปลกประหลาด
ที่เป็นของแปลกปลอมสำหรับโลกนี้
แชร์ให้เพื่อน
ความเห็น 0
13
ชอบ
0
เก็บไว้ในคลัง
0
ดูแล้ว 8
เขียนความเห็น
เฉพาะสมาชิกสามารถแสดงความเห็นได้, คลิกที่นี่เพื่อเข้าระบบสมาชิก
34
0
1
โลกของผม มีแค่นี้
ความเห็นล่าสุด:
ความเห็นนี้ถูกลบ - ไม่ระบุตัวตน 1 เดือนที่แล้ว
29
0
3
วันหนึ่งจะไม่ต้องไขว่คว้าแล้ว
ความเห็นล่าสุด:
อ้างถึงความเห็นที่ 2 - ฮัก 4 สัปดาห์ที่แล้ว
15
0
1
เคยชอบไปฝังร่างอยู่ร้านกาแฟ
ความเห็นล่าสุด:
ร้านกาแฟเชียงใหม่ตอนนี้มีแต่ร้านตามกระแส ร้านสวยแต่บรรยากาศไม่เหมือนเดิมแต่ก่อนครับ หาร้านที่นั่ง... - ไม่ระบุตัวตน 1 เดือนที่แล้ว
ยังไม่มีความเห็น
ยืนยันการลบความเห็น